...Си биле еднаш, едни брадести момци, со кожни јакни, тетоважи и брзи мотори, кои општеството не секогаш ги прифаќало со отворени раце (да, да, баш она општество кое во секоја втора реченица го користи зборот „инклузија“). И баш поради тоа што овие момци не се појавуваат како принцови на бели коњи, туку се карактеризираат со „бунтовнички“ стил на живот, околината брзо си донесува генерализиран „суд“. За многумина, тие се само „опасни момци“ кои го нарушуваат мирот, но, зад таа груба надворешност и специфична естетика, се крие една од најорганизираните, најсолидарните и најхуманите заедници во нашето општество.